Stemmenhoren: hoe nu verder?

Stemmenhoren wordt algemeen gezien als een zintuiglijke waarneming die door andere mensen niet wordt bevestigd. Ongeveer twee tot zes procent van de bevolking hoort stemmen. Stemmenhoren komt ook bij kinderen voor, bijvoorbeeld in de vorm van een onzichtbaar vriendje.

Mede dankzij het baanbrekende werk van Romme en Escher is duidelijk geworden, dat stemmenhoren niet per se hoeft te betekenen dat je psychisch niet in orde bent. Wel is het zo dat het leven van mensen ernstig ontregeld kan raken als de stemmen zich negatief uitlaten of opdrachten geven, waardoor zijzelf en anderen in gevaar kunnen worden gebracht. In principe kan het dan goed zijn om de angst die ontstaat met de juiste medicatie te behandelen.

Als stemmenhoren een probleem vormt, ligt ons inziens de oplossing in het vinden van constructieve en creatieve manieren om met de stemmen te leren omgaan. Ook is het zinvol om te zoeken naar de functie van de stemmen in je leven: dikwijls blijkt dat ze optreden na een trauma of een stressvolle periode.

Er worden vele verklaringen gegeven voor dit fenomeen, en dus ook vele manieren om er mee om te gaan. Met name vanuit psychodynamisch, theologisch en paranormaal perspectief leren mensen weer meer controle over hun leven te krijgen. Wij (Anagram) hanteren bij het stemmenhoren vooral de cognitieve benadering, gecombineerd met praktische adviezen, en in principe staan we open voor het wereldbeeld van de cliënt.

Als iemand al lange tijd stemmen hoort, kan het zijn dat ze niet helemaal zullen verdwijnen, maar de ervaring leert dat door een nieuwe omgang met de stemmen of door ze te accepteren, de stemmen op den duur geen bedreiging meer vormen.

?
Sneltoetsen (accesskeys): 1 = Begin tekst 2 = Hulp 3 = Home 4 = Remedies 5 = Klachten 6 = Technieken 0 = E-mail Klik = Uitgebreide hulp Tab-volgorde: Begin tekst Hulp Knoppen E-mail Overige links Voorzover de browser dit ondersteunt